АБВЕСТКІ / ПАВЕДАМЛЕНЬНІ

                      32-я Сустрэча беларусаў Паўночнай Амерыкі                                                                             

  
     Сустрэча праходзіла з 3 па 5 верасня ў сталіцы Канады – Атаве.   Тэма сустрэчы «Дыяспара: нацыянальная свядомасць і развіццё грамадзянскай супольнасці і культуры».                                                                                                                              Арганізатары: Згуртаванне беларусаў Канады (ЗБК) і Беларуска-Амерыканскае задзіночанне (БАЗА).                                                                                        

Сустрэча  была арганізавана і прайшла на высокім узроўні.                                             Прывітаньне  да ўдзельнікаў выказала Прэзідэнт Рады Беларускай Народнай Рэспублікі  сп. І. Сурвілла;             з дакладамі выступалі : Алена Макоўская ( кіраўнік Згуртавання беларусаў свету “Бацькаўшчына”, Мінск) - “Нацыянальная ідэнтычнасць беларусаў: узаемаўплывы працэсаў у дыяспары і Беларусі”         , Паўліна Сурвілла (прафесар, Waverly University, Iowa) -  “The Persistence of Memory and Formation of Identity: Migration and the Homeland in Belarusian Experience,            Галіна Туміловіч (доктар, Carleton University, Ottawa) - “Беларусь: ад ВКЛ да сусветнай глабалiзацыi – якую спадчыну возьмем з сабою?” .     Адбыліся дыскурсіі па дакладах, па Рэзалюцыі сходу.    

     Рэзалюцыя 32-й Сустрэчы Беларусаў Паўночнай Амерыкі                                                                                                                                                                      

Мы, прадстаўнікі беларускіх асяродкаў Паўночнай  Амерыкі, удзельнікі 32-й Сустрэчы Беларусаў Паўночнай Амерыкі абмеркаваўшы актуальныя пытаньні стану беларускай нацыянальнай сьведамасьці, грамадзянскай супольнасьці і культуры ў асяродках дыяспары і зыходзячы з пазіцыі аб культурным адзінстве беларускай нацыі сьведчым наступнае:

  • Культурнае адзінства нацыі абазначае і прадугледжвае беларускую ідэнтычнасьць паўсюдна, дзе жывуць беларусы (або людзі, якія ідэнтыфікуюць сябе беларусамі);
  • Захаваньне беларускай ідэнтычнасьці зьяўляецца сьведамай нацыянальнай задачай кожнага беларуса ў Бацькаўшчыне і ў замежжы, што дае магчымасьць захаваць беларускую культуру і ствараць беларускае сацыяльнае асяродзьдзе для яе разьвіцьця ў эміграцыі;
  • Выклікі сучаснага сьвету нясуць пагрозу упадка культуры з прычыны таго, што агрэсіўныя супольнасьці ў  асобных краінах выкарыстоўваюць мову і культуру як сродак разбуральнай палітыкі і націску на мову і культуру краінаў і этнічных групаў, падвержаных агрэсіі і акупацыйнай палітыцы;
  • Нэгатыўныя працэсы сталага даўгагадовага абмежаваньня разьвіцьця беларускай нацыянальнай культуры ў Бацькаўшчыне вядуць да незваротных вынікаў ў разьвіцьці нацыянальнай сьвядомасьці беларусаў як на Радзіме, гэтак і у асяродках дыяспары.

Уважаем

  1. Беларускую мову непарушным падмуркам нацыянальнае культуры і шчытом перад разбуральнай агрэсіяй антыкультурных сілаў,
  2. Зьберажэньне і пашырэньне ўжываньня беларускай мовы асноўным чыньнікам беларускай салідарнасьці  ў сьвеце,
  3. Беларускую  нацыянальную асьвету галоўным чыньнікам умацаваньня нацыянальнай сьвядомасьці беларусаў,
  4. Пашырэньне беларускай нацыянальнай літаратурнай творчасьці, навуковых дасьледаваньняў і новых формаў заангажаваньня беларусаў ў грамадзкае, культурнае і рэлігійнае жыцьцё паўночнаамерыкансай беларускай дыяспары павінны быць шырока падтрыманы.

Падтрымліваем наступныя захады і прапануем асяродкам беларускага замежжа у Паўночнай Амерыцы

  1. Засяродзіць увагу на яднаньні беларусаў у замежжжы на глебе беларускай культуры, мовы і традыцый, якія ляжаць у аснове будаўніцтва нацыі, не дапушчаючы падзяленьня беларусаў з розных падставаў і прычынаў;
  2. Надалей прытрымлівацца ў сваёй дзейнасьці прынцыпаў уключнасьці, празрыстасьці і дэмакратычнасьці; трымаць высокі ўзровень ўзаемаадносін паміж сабой;
  3. Спрыяць пашырэньню беларускай прысутнасьці ў сьвеце праз беларускія асяродкі як у існуючых, так і новых формах, у тым ліку праз сучасныя сродкі масавай інфармацыі і камунікацыі;
  4. Кантактаваць з кіраўніцтвам незалежных сродкаў масавай інфармацыі з просьбай асьвятляць жыцьцё беларусаў Паўночнай Амерыкі ў больш поўнай меры;
  5. Узмацніць абмен інфармацыяй паміж беларускімі асяродкамі ў Паўночнай Амерыцы.

Сьведчачы сваю салідарнасьць і падтрымку прадстаўнікам грамадзянскай супольнасьці, а таксама працаўнікам на ніве беларускай культуры, асьветы у Беларусі, заклікаем суродзічаў набліжаць  разам  сьветлую будучыню нашай вольнай Айчыны Беларусі.

Атава, Канада                                                                                                                                       4 верасьня 2016 году                                                                                            

Акрамя афіцыйнай часткі, была выдатна арганізавана культурная праграма: Канцэрты, экскурсіі, паэтычная сустрэча.  Прыемным сюрпрызам было пабачыцьу  адным месцы гэтулькі беларускіх талентаў, музыкаў, і паэтаў...      Мерапрыемства пачынася з беларускага гімна "Магутны божа" і завяршалася гімнам БНР "Мы выйдзем шчыльнымі радамі".                                                                                                                            

Масу здымкаў аб  32-ой  Сустрэчы, яе атмасферы, удзельніках  можна пабачыць тут :  https://goo.gl/photos/LEfz9avBxhGLoYrE9                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            

=========================

                             АБВЕСТКА

26 чэрвеня 2016 г. выбрана кіраўніцтва Бруклінскага  аддзелу БАЗА  ў наступным складзе: 

Старшыня - Тацьцяна Красоўская,

заступнік - Натальля Федарэнка,

сакратар - Сьвета Казачок,

скарбнік - Сяргей Сарагавец .

Рэвiзiйная камiсiя: Яўген Папко - старшыня , Яўген Папкоў, Тацьцяна Карнилава.

                                                     

     АБВЕСТКА 

   Шаноўныя бацькі !  

  Пры  Саборы Сьв. Кірылы Тураўскага (401 Atlantik ave, Brooklyn, NY)  плануецца адкрыцьцё беларускамоўнай нядзельнай школкі па вывучэньню роднай мовы, духоўнай спадчыны беларускага народа. 

Усе жадаючыя могуць зьвярнуцца на адрас электроннай пошты :  160280lena@gmail.com 

                                                                                                        Парафія Сьв. Кірылы Тураўскага і Бруклінскі аддзел БАЗА         

                

                              ХРЫСТОС УВАСКРОС! 

     Пасха ў  саборы Сьвятога Кірылы Тураўскага ў Нью Ерку 

         

   Пасха ў царкве Сьвятое Жыровіцкае Іконы Божае Маці ў Гайлянд Парку
          
   =================================================================================

                              30 год Чарнобыльскай катастрофы


24 красавіка 2016 г.  Бруклінскім аддзелам  БАЗА было  праведзена жалобнае мерапрыемства з нагоды  30-годзьдзя Чарнобыльскай катастрофы.  

 Ад пачатку паседжаньня Сяржук Касьцюк, Натальля Федарэнка, Вольга Талатынік і Сьвятлана Казачок зачыталі споведзі людзей, для якіх Чарнобыль стаў асабістай трагедыяй. Гісторыі былі ўзятыя з кнігі Сьвятланы Алексіевіч «Чарнобыльская малітва».

Пасьля чытаньня «галасоў Чарнобылю» з дакладам пра ролю Беларускага Народнага Фронту ў выкрыцьці праўды пра Чарнобыльскую трагедыю выступіла старшыня Бруклінскага аддзелу БАЗА Тацьцяна Красоўская.

Натальля Федарэнка распавялі пра палітыку замоўчваньня савецкай улады і больш падрабязна распавяла пра вялікую працу, якую правёў БНФ па ацэнцы дзейнасьці чыноўнікаў, вінаватых ва ўтойваньні інфармацыі.

Вольга Талатынік прааналізавала сацыяльныя наступствы трагедыі для насельніцтва Беларусі.

Сьвятлана Казачок распавяла пра зьмены ў здароўі беларусаў за апошнія 30 год і пра тое, якія яшчэ пагаршэньні чакаюцца ў кароткім будучым.

Найбольш дыскусійным было выступленьне Сяргея Касьцюка, які распавёў пра будаўніцтва Астравецкай АЭС.

Ганна Сурмач  расказала пра гуманітарную дапамогу беларусам з замежжа, а таксама пра тое, які сьлед Чарнобыль пакінуў у яе асабістым жыцьці.

      

 ============================    

СУСТРЭЧА  БЕЛАРУСАЎ  НЬЮ-ЁРКА І НЬЮ-ДЖЭРСІ   З УЛАДЗІМІРАМ НЯКЛЯЕВЫМ  

   Тэмай сустрэч было знаёмства з паэтам , палітыкам і грамадскім дзеячом, абмеркаваньне сітуацыі ў Беларусі. 

   6 красавіка сустрэча праходзіла ў Нью-Ёрку ў грамадскай залі сабору Сьв. Кірылы Тураўскага. 

    

                   
 
У Highland Park, NJ  сустрэча  адбылася 8 красавіка ў грамадзкай залі царквы Жыровіцкай Іконы Божай Маці.  
 
   
  

 
  
 
  
  
  

  
  
   
  
      







Падчас сустрэчы была праведзе на невялічкая выстава твораў беларускіх мастакоў Рыгора Батальёнка і Алеся Шатэрніка.  Апошні - аўтар цэлага шэрагу вядомых ці не кожнаму менчуку скульптур, разьмешчаных у розных месцах беларускай сталіцы. 
  


                        

                       




    ДЗЕНЬ ВОЛІ ў Нью-Ёрку

3 красавіка ў Грамадскай Залі Сабору Сьв. Кірылы Тураўскага беларусы Нью-Ёрку і Нью Джэрзі  адсьвяткавалі 98-ыя ўгодкі абвешчаньня незалежнасьці і вольнасьці БНР.

Сьвяткаваньне праводзілася Бруклінскім аддзелам БАЗА, Аддзелам БАЗА ў Нью Джэрзі і Беларуска-Амэрыканскім Згуртаваньнем “Пагоня”. Сьвяточная імпрэза ўключала Малебен за Беларусь, гісторычную частку, віншаваньні ад ганаровых гасьцей, культурную праграму, сьвяточны абед. 

                                                 

Добра ўдалася невялічкая пастаноўка па раману "Пляц Волі" А. Пашкевіча  прысьвечаная Першаму Ўсебеларускаму З'езду.   якую ладзіла моладзь Бруклінскага Адзелу. Герояў раману Алеся Гаруна і Алеся Бусла сыгралі адпаведна Сяргей Касьцюк і Сяргей Кіяткін .

    З вішавальнымі прамовамі, выступілі Зянон Пазьняк, Вітаўт Кіпель, Янка Запруднік, Іванка Заяц - намесьнік старшыні Украінскага Кангрэсавага Камітэту Амэрыкі.  Уладзімір Някляеў натхнёна прачытаў кампіляцыю сваіх першаў, прысьвечаных 25-му Сакавіка.

                

                  

Канцэртную частку правёў знакаміты беларускі ансамбль у складзе Валянціны Пархоменка, Алеся Казака і Вольгі Казак-Анлар.
                                     

                                            

                                                                                        

   Завяршылася сьвяткаваньне Гімнам "Мы выйдзем шчыльнымі радамі" .

   ----------------------------------------------------------------------------------------------            

  ЧАРГОВАЯ АКЦЫЯ      Ў    ПАДТРЫМКУ    НАДЗЕІ САЎЧАНКІ     адбылася 22 сакавіка ў 6.30 вечара.

https://www.facebook.com/events/1669659903298396/

‪#‎freesavchenko‬    

                

       Размова пра мову 

31 студзеня ў грамадзкай залі Сабору Сьв. Кірылы Тураўскага на Атлантык Авэню 401 у Нью-Ёрку адбылася лекцыі пра ролю мовы ў жыцьці беларускай нацыі, з якою выступіў сп. Зянон Пазьняк. Нагодаю  сталася перавыданьне ім кнігі Аўгена Каханоўскага "Мова ў гісторыі беларускага пісьменства". Кніга была напісана вядомым беларускім дзеячам  і навукоўцам і выдадзена ў  1974-1975 г.г. (Мюнхен-Лёндан).   Аўтар падрыхтаваў  дзве кнігі  гэтага выданьня. Сп. Пазьняк пакуль перавыдаў толькі першую частку.  

 У сваім выступе сп. Пазьняк на падставе  зьместу кнігі  паказаў, якой багатаю была культура Вялікага Княства Літоўскага і як культурныя набыткі нашага народу масава зьнішчаліся і рабаваліся найбольш  нашым усходнім суседам - Расеяю, і таксама ў некаторых выпадках  прыўлашчваліся і заходнімі суседзямі - Польшчаю і Літвою.  

      

Выступоўца падкрэсьліў асаблівую значнасьць для захаваньня культуры нацыі друкаванай кнігі, згадаўшы вядомыя словы " Напісанае застаецца" і словамі з Бібліі " Спачатку было слова..."   Слова - гэта асноўная прыкмета чалавека,  але слова кожным народам выказваецца па-свойму, так ствараліся нацыянальныя мовы і яны ёсьць галоўным духоўным набыткам кожнай нацыі. Мовы яднаюць народы ў нацыі, яны служаць сродкам разьвіцьця нацыі, яны ёсьць нацыянальныя коды, якія перадаюцца з пакаленьня ў пакаленьне. Усе тыя нацыянальныя культурныя каштоўнасьці, пра якія гаворыцца ў кнізе, аб'ядноўвае найперш мова - яны напісаныя на нашай мове і ў першую чаргу належаць нам. 

Сп. Пазьняк, як навукоўца-гісторык,  засяродзіў увагу і на тым, што нацыянальная культура рабавалася не толькі суседзямі, але і ўласнымі манкуртамі. У савецкія часы ў бібліятэках і архівах існавалі закрытыя сховішчы, дзе ад грамадзтва хавалася  найперш тое лепшае, што было напісана на беларускай мове. Яшчэ горш, што многае зьнішчалася ўвогуле, папросту спальваліся каштоўныя  кнігі на падставе таго, што імі быццам ніхто не карыстаецца і яны  дарма займаюць месца, якое трэба вызваліць для захаваньня масавай прасавецкай псэўдалітаратуры.   

Далей пад час абмеркаваньня  ішла гаворка пра тое, што трэба сёньня асабліва дбаць пра захаваньне нашых нацыянальных набыткаў, нашай мовы і ўсяго лепшага, што на ёй напісана. Ганна Сурмач зьвярнула ўвагу на тое, што нашы магчымасьці для захаваньня зараз пашырыліся. Беларускія кнігазборы ёсьць у НЬю-Ёркскай публічнай бібліятэцы, У Славянскай бібліятэцы ў Празе, у Варшае. Мы можам перадаваць туды кнігі, якія выдаюцца цяпер сьвядомай беларускай грамадзкасьцю і якія не зьбіраюць дзяржаўныя бібліятэкі ў Беларусі. Мікола Шчэрба заклікаў упарадкаваць бібліятэку, якая ёсьць пры нашым беларускім цэнтры, прапанаваў даручыць  працу па стварэньні каталёга нашай моладзі. Вельмі эмацыйным быў выступ прадстаўніцы якразь гэтай моладзі - Натальлі  Федарэнка.  Яна ўзрушыла прысутных сваёй глыбокай заклапочанасьцю  лёсам  страчаных архіваў і бібліятэк,  выказала надзею, што яшчэ можна нешта вярнуць, што патрэбна шукаць, патрабаваць вяртаць, бо гэта наша ўласнасьць. 

Прысутныя выказалі самую шчырую зацікаўленасьць тэмаю лекцыі, актыўна абмяркоўвалі, задавалі пытаньні.  Прыемна было бачыць, што  тэма для іх важная, што ёсьць глыбокае разууменьне існуючых праблемаў і гатовасьць  самім не стаяць у баку, а спрыяць па магчымасьці захаваньню тут на чужыне сваёй мовы, знаёміцца з тымі каштоўнасьцямі, якія стварыла беларуская нацыя на сваім гістарычным шляху.

ЯЛІНКА Ў НЬЮ-ЁРКУ
 У нядзелю 10 студзеня ў Беларускім цэнтры на Атлянтык Авэню 401 было весела і шумна. У гэты дзень сярод прысутных было заўважна шмат дзяцей, бо там ладзілася штогадовая традыцыйная Ялінка для маленькіх беларусаў. Дарослыя ўжо адсьвяткавалі ўсе свае сьвяты і цяпер прыйшла чарга дзетак.
  
Менавіта ім была аддадзеная ўся ўвага, адпаведна ўпрыгожаная заля, смачныя стравы. Дзетвара весялілася на ўсю моц - скакалі , танчылі , ігралі і сьпявалі. Усе прыгожа па-сьвяточнаму апранутыя, а самыя маленькія выглядалі найпрыгажэй у сваіх белых сукеначках з бялюткімі анёльскімі крыламі за спіною. Так іх апранулі дзеля ўдзелу ў тэатральнай каляднай дзеі, якую разам з імі падрыхтавалі старэйшыя . Aртысты пад кіраўніцтвам Вольгі Талатынік с дапамогай мастачкі Наталлі Сарагавец і Зьмітра Кавалёва прадставілі гледачам спектакль-батлейку.
  


A потым дзеці з нецярплівасьцю чакалі зьяўленьня Сьв. Мікалая, які меў прыехаць з падарункамі. І не проста чакалі, але доўга гукалі і запрашалі яго, бо сьв. Мікалай троху прыпазьніўся і паведаміў, што ніяк не мог "прыпаркаваць" каля царквы свой вазок з аленямі. Ён папрасіў дзяцей дапамагчы яму несьці мяшок з падарункамі і трэба было бачыць гэтае відовішча, калі ўся дзетвара кінулася яму на дапамогу і гуртом цягнулі гэты мех.    
 





 Сьв. Мікалай разам з дзецьмі вадзіў карагоды вакол ялінкі і сьпяваў песенькі. А хор дарослых падрыхтаваў і выдатна прадэманстраваў некалькі беларускіх Калядак, найперш "Саўку ды Грышку".

Весяліліся ад душы дзеці і дарослыя, сьвята працягвалася амаль да самага вечара, а некаторыя адыходзілі ўжо, калі сьцямнела. Відавочна, што разыходзіцца многім не хацелася. Асабліва тым, хто прыходзіць толькі раз у год на "Ялінку", але і ўсім было цікава пабачыцца, пагаварыць. падзівіцца, як падраслі дзеткі за год, пасталелі, чаму новаму навучыліся. А да новай сустрэчы на "Ялінцы" давядзецца чакаць яшчэ цэлы год. Было троху сумна, але разьвітваліся з надзеяю пабачыцца са сьв. Мікалаем і сябрамі на "Ялінцы" наступнага году.

Трэба дадаць, што ў гэты дзень, перад "Ялінкаю", у Саборы Сьв. Кірылы Тураўскага ў гэтым жа будынку адбылася нядзельная Багаслужба з удзелам Мітрапаліта Сьвятаслава, які ў гэты час наведаў нашу Парафію.
Кіраўніку Парафіі - доктару сп. Расьціславу Гарошку быў уручаны ордэн Мітрапаліта Менскага Мэльхісэдэка.


Навагодні баль у Нью-Ёрку 

У грамадзкай залі на Атлантык Авэню 401 у апошні вечар 2015 году сабралася гаманкая беларуская грамада, каб сустрэць разам Новы - 2016 год .

Сярод прысутных пераважала моладзь.  Дзяўчаты і хлопцы не толькі танчылі і весяліліся, але  і шмат папрацавалі, каб падрыхтаваць сьвяточны стол, упрыгожыць залю, падрыхтаваць забаўляльную праграму. Старэйшыя ўзялі на сябе больш арганізацыйную ролю. Тацьцяна Красоўская і спадарства Алы і Уладзіміра Караткевічаў асабліва шмат спрычыніліся да таго, каб зрабіць усе патрэбныя закупы, скласьці меню і аргнізаваць усе кухарскія справы, каб сьвяточная вячэра была прывабнаю і смачнаю. Бруклінскі аддзел БАЗА добра арганізаваў рэкляму і запросіны, так што кожны жадаючы мог узяць удзел  у балі.

  Як і ў мінулым годзе, Сьвята ўпрыгожылі сваёй прысутнасьцю беларускія музыкі з Саўт-Рывэру Таня і Валянцін Дзямешчыкі .  Яны змаглі задаволіць усе музычныя густы - ад рамантычных мелёдый  да  полькі-трасухі. 

    Баль працягваўся да самай раніцы.


 



  Віншаваньне ад Галоўнай управы Беларуска-Амэрыканскага    Задзіночаньня

        Завяршаецца 2015 год, які прынёс шмат новага ў наша грамадзкае беларускае жыцьцё і ў асабістыя лёсы нашых суайчыньнікаў. Былі гэта добрыя і благія навіны, але, ўсе яны незваротна  ўпісаліся ў тканку нашага лёсу, які тчэцца намі самімі і тымі сіламі, якія ёсьць над намі.

           З падзякаю году, адплываючаму ў вечнасьць , скіруем нашыя думкі на будучыню. Віншуем усіх вас - сяброў БАЗА і усіх   сяброў беларускіх грамадзкіх арганізацыяў у Амэрыцы і іншых краінах, нашых суродзічаў на Бацькаўшчыне з надыходам новага 2016 году. Будзем сустракаць яго з надзеяю, што будзе не горшы за папярэдні, а лепш, каб быў  больш радасным, плённым, памножыў добрыя набыткі нашай беларускай нацыі і кожнага з нас асабіста. Ажыцьцяўленьне нашых аптымістычных надзеяў  пераважна будзе залежаць ад таго, што зробім дзеля гэтага мы самі. Трэба ўсім нам быць больш адказнымі, канструктыўнымі, арганізаванымі  ў  сваіх дзеяньнях і тады яны прынясуць добрыя вынікі.

             Шмат хто з нашых суродзічаў пачне сьвяткаваць напрыканцы году чароўнае Сьвята Калядаў - Раства Хрыстова. Гэта будуць не толькі каталікі, але і тыя праваслаўныя беларусы, што жывуць у заходнім сьвеце і разам з ягонымі жыхарамі славяць Хрыстова Нараджэньне 25 сьнежня, а потым працягваюць сьвяткаваць 7 студзеня.  Такая асаблівасьць ужо сталася рэальнасьцю.  Дык віншуем усіх вас з найвялікшым Сьвятам - Нараджэньнем Хрыста-Збаўцы!

           Жадаем усім вам, дарагія сябры, добрага здароўя , шчасьлівага прыватнага жыцьця, плёну ў вашых добрых справах і учынках, сьвяточнага настрою і аптымістычнай веры ў лепшую будучыню нашай Бацькаўшчыны-Беларусі.

         Жыве Беларусь!

Старшыня Галоўнай управы                                  Ганна Сурмач                                Нью-Ёрк

====================================================   

100 ГАДОЎ МІХАСЮ КАВЫЛЮ

  Паэт Міхась Кавыль (сапр. пр. Язэп Лешчанка) нарадзіўся на Случчыне (01.12.1915), а бальшыню жыцьця пражыў у амэрыканскім горадзе Саўт Рывэры, штат Нью Джэрзі. Саўт Рывэр ведамы як адзін з цэнтраў беларускага арганізацыйнага жыцьця.  

Сям’я й сябры Міхася Кавыля адзначылі ў нядзелю 29 лістапада стагодзьдзе ягонага жыцьця, плённага на ніве роднага слова й грамадзкай дзейнасьці. У царкве сьв. Еўфрасіньні Полацкай хор прапяяў юбіляру “Многая лета”, а на пачастунку ў ягоным доме ўсе дружна прасьпявалі вельмі папулярную песьню на словы ягонага вершу “Васілёчкі” :

Расьцьвіталі ў полі васілёчкі,

Васілёчкі ўсюды васількі...

Ой, чаму кароценькія ночкі,

Ой, чаму вялікія дзянькі?

Юбіляр атрымаў віншаваньне зь Белага Дому ад прэзыдэнта Барака Абамы й спадарыні Мішэль Абамы.

===================================================================================

Ушанаваньне памяці герояў-случчакоў у Нью-Ёрку

У нядзелю 29 лістапада беларусы Нью-Ёрку традыцыйна сабраліся ў грамадзкай залі на Атлантык Авэню 401, каб урачыста адзначыць 95-я ўгодкі Слуцкага Збройнага Чыну і ўшанаваць памяць герояў-паўстанцаў. Перад тым у царкве пасьля нядзельнай літургіі была адслужаная паніхіда ў памяць случчакоў.

   
 
 
Сьвяточную імпрэзу адчыніла Тацьцяна Красоўская - старшыня Бруклінскага Аддзелу БАЗА, як асноўнага арганізатара мерапрыемства 
Далей рэй павяла моладзь. Пад рэжысёрскім кіраўніцтвам сяброўкі Управы Аддзелу Натальлі
Федарэнкі дзяўчаты і хлопцы  падрыхтавалі мастацкую дзею.              
       

Ролю пакутнай Маці-Беларусі, якую абаранялі яе сыны-героі, у чорнай сукенцы вельмі пранікнёна выконвала госьця з Варшавы, журналістка Наста Ільіна.  


 Апранутыя ў нацыянальныя строі, маладыя людзі зачытвалі тэксты з успамінаў паўстанцаў і з некаторых мастацкіх твораў. Пастаноўка атрымалася ўражлівая і прысутныя рэагавалі вельмі цёпла і актыўна. На завяршэньне ўсім захацелася зрабіць памятнае агульнае фота, каб застаўся добры ўспамін пра сьвята. 
=============================================================================================================================
Адкрыцьцё  Мемарыяла памяці ахвяраў Галадамору ва Украіне

                   

У суботу 7 лістапада ў Вашынгтоне адбылася адметная падзея, пасьля якой у сталіцы ЗША афіцыйна існуе памятка пра адну з трагічных старонак 20 стагоддзя - Галадамор ва Украіне ў 1932-33 гадох. У гэты дзень адбылася ўрачыстая цырымонія адкрыцьця Мемарыяла памяці ахвяраў Галадамору . Справакаваны злачыннай савецкай уладаю жорсткі голад загубіў тысячы і тысячы жыцьцяў бязьвінных людзей. Аднак, гэтая ўлада не жадала прызнаць сваю віну і да сёньня ў Расеі не прызнана, што Галадамор быў злачынствам , скіраваным супроць украінскага народу. Украінцы ацэньваюць гэту трагедыю, як генацыд супроць іх нацыі. Пад час мітынгу выступілі прадстаўнікі амэрыканскіх уладаў, дзеячы украінскай эміграцыі, з Украіны прыехала жонка прэзыдэнта Марына Парашэнка, было паказана відэа з прывітальным словам Пятра Парашэнкі.              На ўрачыстасьць зьехаліся ўкраінцы з цэлай Амэрыкі, з Нью-Ёрку таксама прысутнічала вялікая грамада.

БАЗА атрымала запрашэньне прыняць удзел і наша дэлегацыя ўскладзе 15 асобаў разам з украінцамі з Нью-Ёрку таксама выехала ў Вашынгтон. Мы лічылі патрэбным падтрымаць нашых суседзяў і раздзяліць з імі радасьць і смутак. Стараліся мы як найбольш выразна прадставіць нашу прысутнасьць на мітынгу, разгарнулі вялікі бел-чырвона -белы сьцяг, зрабілі плякат з Пагоняю і надпісам "Беларусь". Так што абыйсьці ўвагаю нашу групу было амаль немаг-чыма, шмат людзей падыходзілі, пыталіся , рабілі фота. Там мы сустрэлі даўняга сябра беларусаў - амэрыканскага дыплямата і выдатнага фатографа Джона Кунстадара, які таксама наведаў урачыстасьць.                                                             
      
Мы былі прыемна ўражаныя, як добра ўсё было арганізавана, як было ўсё зручна зроблена для людзей, як урачыста і ўзьнёсла адбывалася цырымонія. Спадабаўся і сам Мемарыял , які ўяўляе сабою сьцяну даўжынёю 10 м  са стылізаванымі пшанічнымі каласамі на ёй. Калосьсе, як сымбаль урадлівых украінскіх палёў, надавала асаблівае гучаньне трагедыі. Багаты ўраджай і голад - дзьве несумяшчальныя рэчы маглі быць абьяднаныя толькі злой воляю тых, хто зламысна справакаваў  Галадамор.                                                               
Варта парадавацца за украінцаў, за іх салідарнасьць, за іх высокую самасьвядомасьць , за іх адказнасьць перад сваёй краінай, гісторыю якой яны вяртаюць з забыцьця. Агульнымі высілкамі яны здолелі аднавіць і ўшанаваць памяць пра ахвяраў Галадамору , паставілі ім помнік у Кіеве і цяпер ў цэнтры сталіцы ЗША, гэтую памяць ужо не сьцерці. Мы бачылі вакол сябе людзей у вышыванках, з адухоўленымі, натхнёнымі тварамі. Верыцца, што і сёньняшнюю бяду ўкраінская нацыя пераадолее і пабудуе новае больш шчасьлівае жыцьцё.
===================================================================================================
                             Дзяды ў Нью-Ёрку і Нью-Джэрзі

                        
У нядзелю  1  лістапада беларуская грамада ў Нью-Ёрку адзначыла Дзень памяці продкаў - нашы традыцыйныя  Дзяды.  У Саборы Сьв. Кірылы Тураўскага   пасьля  нядзельнай літургіі  была адслужана паніхіда ў памяць памерлых  - тых,  хто аддаў свае жыцьці  ў змаганьні за беларускую  справу, хто загінуў у войнах, хто  трапіў у жорны сталінскіх рэпрэсіяў, хто заўчасна адыйшоў  з-за наступстваў Чарнобылю, каго загубіў сёньняшні  рэжым,  хто апынуўся ў выгнаньні і памёр на чужыне.  Кожны з прысутных таксама згадваў пра свае страты блізкіх, сяброў і паплечнікаў  і маліўся за супакой іх душаў.

Далей  дзея працягнулася ў  грамадзкай залі, дзе была наладжана сумесная бяседа за сталом. Дзяліліся ўспамінамі, згадвалі, як адзначалі Дзяды на Бацькаўшчыне.  Алена Рыдзеўская распавяла пра  гістарычныя карані адзначэньня Дня памяці продкаў.  Ганна Сурмач згадала пра тое, што пяць гадоў таму ў такія ж сумныя лістападаўскія дні страціла маці, а перад гэтым і адзінага брата, і толькі тады зразумела, што сапраўднае разьвітаньне з Радзімаю адбываецца , калі страчваеш там родных. Дзіяна Маракова,  дачка Леаніда Маракова  і радня рэпрэсаванага пісьменьніка Валеры Маракова, згадала, як было цяжка ёй слухаць ад настаўнікаў у школе пра тое, што Сталін быў вялікім дзеячам. Яе  бацька шмат гадоў займаўся дасьледаваньнем лёсаў рэпрэсаваных беларусаў. Алена Рыдзеўская паведаміла, што менавіта з кнігі Маракова яе сямья даведалася пра лёс іхных блізкіх, што былі зьнішчаны пад час рэпрэсіяў. Госьця з Польшчы, журналістка  Эўрарадыё , Анастасія Ільіна згадала, як адзначаліся Дзяды ў Берасьці, адкуль яна родам. Ала Караткевіч нагадала, што беларусы ў Нью-Ёрку павінны памятаць у такі дзень і пра тых нашых папярэднікаў, хто сарганізавалі беларускае жыцьцё, набылі маёмасьць і стварылі ўмовы для наша пакаленьня эміграцыі, цяпер наша задача захаваць усё гэта.

У гэты сумны дзень усё ж разыходзіліся ў добрым настроі, што пабылі разам, разам адзначылі Дзяды і ўшанавалі памяць тых, каго ўжо няма з намі.

У нядзелю 1-га лістапада таксама ў  Беларускай Аўтакефальнай Праваслаўнай царкве Жыровіцкай Божай Маці у Гайленд Парку у штаце Нью Джэрзі адбылася агульная паніхіда па адыйшоўшых сябрах і сваяках вернікаў царквы.

 Пасля царкоўнай службы настаяцель парафіі айцец Зіновій Жалобак накіраваўся на царкоўныя могілкі у Іст Брансуіку, дзе разам з парафіянамі ён памаліўся за супакой душаў памерлых і акрапіў помнікі святой вадой.

Ганна Сурмач ,  Cяргей Трыгубовіч 
                       

  Фота  Сяргея Трыгубовіча 

Памяці дзеячоў Беларускага Адраджэньня , якія памерлі альбо загінулі  прысьвечаны слайд-фільм https://www.youtube.com/watch?v=ehgSX6VWYpk  . На жаль  сьпіс загінулых патрыётаў далёка не поўны...
=============================================================================================================  
                            Юбілей газэты "Беларус"

У нядзелю 25 кастрычніка свой 65-гадовы юбілей адзначала газэта беларускай дыяспары ў Амэрыцы - "Беларус". Першы нумар газэты выйшаў у Нью-Ёрку 20 верасьня 1950 году. Залажыла выданьне створанае паваеннай эміграцыяй ў 1949 годзе Беларуска-Амэрыканскае Задзіночаньне (БАЗА).

 

Газэта цалкам выдаецца на ахвяраваньні сваіх чытачоў і рыхтуецца рэдакцыйнымі калектывамі цягам усіх гэтых гадоў на грамадзкіх пачатках. Да сёньняшняга часу у сьвет выйшла 616 нумароў.

"Беларус" - адно са старэйшых перыядычных беларускіх выданьняў у замежжы. Можна сказаць, што гэта сёньня амаль адзіная эміграцыйная газэта, якая ўтрымалася такі доўгі час. "Беларус" адлюстроўвае не толькі жыцьцё амэрыканскіх беларусаў, але і падае інфармацыі пра беларускія асяродкі ў розных іншых краінах, а таксама і пра навіны з Бацькаўшчыны. Ад пачатку і да сёньня газэта трымаецца ў сваім зьмесьце патрыятычных поглядаў, падтрымлівае ідэю дзяржаўнай незалежнасьці Беларусі, ідэі дэмакратыі і свабоды, прапаганды і абароны беларускай культуры і мовы.

Юбілейная імпрэза адбылася у Беларускім цэнтры на Атлянтык Авэню 401 у Нью-Ёрку. Ганаровым госьцем і асноўным прамоўцам быў сп. Вітаўт Кіпель. Шмат гадоў ён супрацоўнічаў з газэтаю і ўкладаў сваю працу ў яе выданьне разам са сваёй жонкаю Зораю і блізкімі палечнікамі. Сп. Кіпель зачытаў прывітальны ліст ад сп. Янкі Запрудніка, які цягам 15 гадоў быў галоўным рэдактарам, але ў гэты дзень не здолей прыйсьці на юбілей. Ад імя цэлай сваёй адданай беларускай справе вялікай сямьі сп. Вітаўт зрабіў сапраўды "царскі" падарунак газэце - ахвяраваньне на 1 тыс. дал.


Сучасны галоўны рэдактар газэты сп. Ганна Сурмач зачытала атрыманыя віншаваньні з юбілеем - ад сп. Івонкі Сурвіллы - старшыні Рады БНР, ад Згуртаваньня беларусаў сьвету "Бацькаўшчына", ад Згуртаваньня беларусаў Канады і Парафіі Сьв. Кірылы Тураўскага з Таронта, ад сп. Валеры Барташа з Севастопаля. Яна таксама згадала гісторыю выданьня, кожнага з ягоных папярэдніх галоўных рэдактараў, прадэманстравала першы нумар газэты і запрасіла прысутных азнаёміцца з падрыхтаванай у залі выставай. 

Сябра Рэдакцыі сп. Тацьцяна Красоўская распавяла, як даносіцца газэта да чытачоў, куды ідзе рассылка, зачытала некаторыя атрыманыя лісты са словамі падзякі.


  
                 

Сябра Рэдакцыі, які ажыцьцяўляе кампутарны набор нумароў газэты, сп. Мікола Шыдлоўскі  заклікаў прысутных больш актыўна супрацоўнічаць з газэтаю, падаваць свае інфармацыі, каб зьмест газэты стаў больш шырокім.

Расьціслаў Гарошка, як адзін са старэйшых чытачоў газэты, пажадаў выданьню посьпехаў, каб яно працягвала жыць у будучыні.

Імпрэза скончылася ўспамінамі пра розныя адметныя моманты ў жыцьці газэты, сьмешныя выпадкі. Так, сп. Гарошка нагадаў, як жонка аднаго з былых рэдактараў газэты цягам 20 гадоў сп. Станіслава Станкевіча прасіла сяброў на нейкім сходзе БАЗА :"Не адбірайце ў яго газэту, бо ён памрэ". Дзякуючы такім вось энтузіястам і дажыў "Беларус" да гэтага паважнага 65- гадовага веку.

=============================================================================================  

                                    Канцэрт у Нью-Ёрку 


У нядзелю, 11 кастрычніка , беларусы Нью-Ёрку сабраліся ў грамадзка-царкоўнай залі на Атлянтык Авэню 401. Амаль кожны тыдзень у гэтым беларускім цэнтры адбываюцца нейкія імпрэзы, мерапрыемствы, акцыі.

  Гэтая была асабліва цікавая, бо чакаўся канцэрт вядомай сьпявачкі Тацьцяны Матафонавай з Менску. Тацьцяну нью-ёркскія беларусы добра ведаюць. У 2009 годзе яна ўжо была тут з канцэртам і пакінула самыя добрыя ўражаньні і ўспаміны . Таму цяпер яе віталі з асаблівай цеплынёй і цікавасьцю. шчымлівыя родныя беларускія мелёдыі расхвалявалі прысутных, адгукнуліся у сэрцах болем і смуткам па далёкай Бацькаўшчыне. У многіх былі сьлёзы на вачах.

Прысутныя сардэчна дзякавалі таленавітую сьпявачку і актыўную прапагандыстку беларускай культуры. Запрашалі у будучыні ізноў завітаць у Нью-Ёрк.

 

 


Тацьцяна Матафонава ў Нью-Ёрк прыехала з нагоды прафесійных музычных студыяў і адначасна пагадзілася парадаваць сваімі сьпевамі амэрыканскіх беларусаў у Нью-Ёрку і Кліўляндзе. Яна брала ўрокі ў опернага сьпявака з Метраполітан опера, які таксама выканаў на канцэрце знакамітае "О соле міо" . 

                 

Канцэрт гэты ніяк не быў прымеркаваны да той палітычнай падзеі, якая ў гэты дзень адбывалася ў Беларусі. Аднак, у слухачоў ён выклікаў не толькі эмацыянальныя пачуцьці, але і абвострыў цікавасьць да так званых прэзыдэнцкіх выбараў. Пасьля канцэрту ўвага прысутных накіравалася на вялікі экран на сцэне, дзе можна было назіраць наўпроставы рэпартаж пра ак-цыю пратэста ў цэнтры Менску супроць несумленных выбараў. 

==========================================================================================  

                                      Беларусы на  Фэстывалі  Атлянтык Антык

Штогод напрыканцы верасьня ў нью-ёркскім Брукліне праходзіць  шырока вядомы старэйшы Фэстываль  Атлантык Антык.  Для беларусаў Нью-Ёрку ён важны тым, што адбываецца якраз  на той вуліцы Атлантык  Авэню, дзе знаходзіцца наш царкоўна-грамадзкі цэнтр у будынку пад нумарам 401. Адным словам, самая ажыўленая частка сьвята праходзіць якраз перад нашымі дзвярыма. Дык зразумела, што ўдзельнічаць у ім мы павінны  аднымі з першых, бо наша царква тут старэйшая і трымаецца на адным адрасе  з 50-х гадоў, у той час, як у бальшыні астатніх будынкаў шмат разоў мяняліся гаспадары. Мы тут паважаныя старажылы і  пад час  мінулагодняга  Фэстывалю нават атрымалі за гэта адмысловую ўзнагароду ад  адміністрацыі боро.

Да Фэстывалю мы рыхтуемся загадзя. Фармальным удзельнікам ёсьць Парафія, але ў падрыхтоўцы бяруць удзел і сябры БАЗА і новапрыбылыя эмігранты, якія яшчэ не пасьпелі набыць сяброўства. Працуем усе, хто можа. 

Галоўная дзялянка нашага ўдзелу ў Фэстывалі - продаж  страваў. На дазвол гандлю  купляем адмысловую ліцэнзію і на гэтым адміністрацыйны кантроль завяршаецца. Далей мы ўжо самі складаем меню, закупляем прадукты гатуем. Асноўную арганізацыйную  функцыю у гэтых справах бярэ на сябе сястрынства Парафіі. Вызначаецца, якія стравы найлепш купляюцца зыходзячы з практыкі мінулых гадоў.  Падлічваюцца кошты, выдаткі з тым, каб быў добры прыбытак, які ідзе на падтрыманьне дзейнасьці Парафіі і царквы. Варта адзначыць, што менавіта на Фэстывалях былі заробленыя сродкі на поўнае абнаўленьне кухні.

Фэстываль адбываўся ў нядзелю 27 верасьня, але ўжо ад раніцы ў пятніцу на кухні гудзела праца. Трэба адзначыць, што найбольшы ўдзел сёлета брала моладзь.

Праўда, спачатку ім трэба было падвучыцца, як рабіць тыя галубцы, што добра прадаюцца. 

Але, хутка яны так налаўчыліся, што зрабілі ўсю норму за адзін дзень, на што раней трацілася два дні і болей. Тут вялікая падзяка належыць  Натальлі Сарагавец, Сьвятлане Казачок, Алене Талатынік , Дзіме Кавалёву,  Дзіяне Мараковай. 

У суботу  пяклі каўбаскі і гатавалі нашу нацыянальную  страву - дранікі.  Выявілася, што моладзь  з гэтым сама выдатна спраўляецца, нават без навукі старэйшых. Дзіма Кавалёў і Сьвятлана Казачок дружнай параю цэлы дзень стаялі каля пліты і напяклі цэлую гару духмяных дранікаў. 

У нядзею дапамогі прыбыло, тут ужо трэба было пастарацца не толькі гатаваць, смажыць, парыць, але і пасьпяхова прадаць усё нагатаванае. Так што змагацца давялося на два фронты - на кухні і на вуліцы, дзе быў зладжаны наш  "рэстаранчык" акурат насупраць нашага будынку.  Дзеля гэтага Васіль Кузьменка з дапамогаю  Дзімы Кавалёва ўстанавілі  зручную палатку і сталы.
           За смажаньне дранікаў на гэты раз узяліся вопытныя гаспадыні - Ала Трапашка ды Раіса Бабаш, цэлы дзень увіхаліся з патэльнямі каля гарачай пліты, сем патоў сьцякло ад задухі.

 А дранікі проста выхватваліся з пад іх рук і нясьліся  на продаж, дык там часам і чарга стаяла за сьвежанькімі.


Гандаль таварам спрытна арганізавалі Ганна Агароднік і Натальля Федарэнка. Ганна так лоўка упраўлялася, што не можна было здагадацца, што прыбегла яна дапамагчы  сябрам пасьля начной працы, нават не зайшоўшы дадому. 

Алена Пракоп за цэлы дзень так і не пасьпела нешта зьесці,  бо увесь час мыла посуд, патрэба ў гэтай справе была вялікая, ужываны посуд трэба было хутка ізноў пускаць у ход. Спраўлялася яна са сваёй адказнаю роляю выдатна  і за гэта заслужыла падзяку ад сябровак. 

Прадавалі  стравы з прывабнымі ўсьмешкамі  Дзіма Кавалёў,  Жэня Ганчарэвіч, Вікторыя Судакова, Дзіяна Маракова.  

  У час Фэстывалю мы не толькі прадаем стравы , але і папулярызуем  нашу беларускую культуру. 

Гэтым разам  арганізавалі продаж беларускіх сувеніраў, вырабленых мастачкаю Натальляю Сарагавец, яна нават праводзіла  адмысловы майстар-кляс для жадаючых, паказвала, як робяцца беларускія выцінанкі.


Стараемся, каб пад час Фэстывалю выглядала па сьвяточнаму і наша заля, куды часам заходзяць госьці. Гэтым разам ролю беларускай гаспадыні залі выконвала Алена Радзеўская. Яна паклапацілася пра музыку  і забясьпечыла паказ відэафільмаў на экране пра Беларусь.

Нашыя мужчыны  - Уладзімір Караткевіч, Расьціслаў Гарошка,  Юрка Лапіцкі па гаспадарску даглядалі  агульны парадак  перад будынкам і ў залі.  Усім хапіла занятку.

Надвячоркам, калі сьвята скончылася, сабраліся разам усе нашы працаўнікі на сяброўскую вячэру.  Пагаварылі, паўспаміналі, падсумавалі і прыйшлі да высновы, што працавалі не дарма, амаль ці не ўсё прадалі, зарабілі для царквы не менш, чым у мінулым годзе, а можа нават і троху больш,  канкрэтна падлічыцца пазьней. Выказалі персанальныя падзякі кожнаму. Згадалі  старэйшую сястру  Тацьцяну Красоўскую, якая кожны год  была арганізатарам падрыхтоўкі , але гэтым разам  яна была ў ад'ездзе. Аднак,  яна паклапацілася зрабіць усе патрэбныя закупы і з дапамогаю Алы Караткевіч  яны прывезьлі  ўсё  пад царкву.

Прысутныя адчувалі радасьць, мелі добры настрой ад сумеснай  працы дзеля грамадзкай карысьці.  Гэта якраз тое, што аб'ядноўвае нас у адзіную беларускую грамаду.

 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------  

 Заява Беларуска-Амэрыканскага Задзіночаньня

супроць намеру Расеі размясьціць сваю вайсковую базу ў Беларусі 


Беларуска-Амерыканскае Задзіночаньне глыбока ўстрывожанае намерамі рас
eйскага ўрада заснаваць вайсковую авіябазу ў Беларусі. Пастаянная вайсковая прысутнасьць Расеі ў Беларусі стане непасрэднай і ўяўнай пагрозай незалежнасьці, суверэнітэту і тэрытарыяльнай цэласнасьці краіны. У больш шырокім кантэксце, расейская база адмоўна адаб’ецца на рэгіянальнай бяспецы, якая ўжо зараз знаходзіцца ў стане глыбокага стрэсу ў выніку анэксіі Крыма і ўзброенага канфлікту на усходзе Украіны – абодва канфлікта інспіраваныя непасрэднымі дзяньнямі ўрада Расеі.

 Некалькі фактараў робяць вайсковую базу Расеі ў Беларусі катэгарычна непрымальнай:

 1. Гэта супярэчыць Канстытуцыі Беларусі, якая ставіць за мэту зрабіць тэрыторыю краіны свабоднай ад ядзернай зброі, а дзяржаву – нейтральнай.

 2. Аўтарытарны рэжым Аляксандра Лукашэнкі не мае міжнароднай легітымнасьці, каб прымаць такія рашэньні ад імя дзяржавы і грамадства.

 3. Выкарыстаньне Расеяй сваёй ваеннай прысутнасьці для акупацыі Крыма даказвае, што Масква разглядае ваенныя базы, як інструмэнт пры парушэньні тэрытарыяльнай цэласнасьці іншых краінаў.

 4. Праз заснаваньне вайсковай базы Расея ўцягвае Беларусь у патэнцыйны ўзброены канфлікт на дэканструктыўным баку гісторыі – у якасьці пляцоўкі для правядзеньня незаконных аперацый агрэсіўнай дзяржавы.

 5. Агрэсія Масквы супраць Украіны і паводзіны запалохваньня ў дачыненьні да іншых суседзяў даказвае, што Расеяя праводзіць палітыку, несумяшчальную з нормамі міжнароднага права.

     Задумка Крамля заснаваць вайсковую базу ў Беларусі не з’яўляецца звычайным захадам па ўмацаваньню супрацоўніцтва ў галіне бясьпекі паміж дзвюма дэмакратычнымі дзяржавамі. Гэта – спроба агрэсіўнай сілы з засьведчанай практыкай пагарды да міжнароднага права ўсталяваць праз запалохваньне кантроль над суверэннай Беларусьсю і высунуць наперад сваю ваенную інфраструктуру далей углыб Усходняй Еўропы.

     Зараз найбольш  падыходзячы момант для тагокаб спыніць Расею ад тагокаб яна зрабіла    шкоду Беларусі і міжнароднай бясьпецы праз усталяваньне ваеннай базыякую народ Беларусі да

 сябе не запрашае і не жадае ў  сябе бачыць.

    Мы заклікаем урад Злучаных Штатаў паспрыяць таму, каб папярэдзіць падпісаньне і рэалізацыю гэтага незаконнага, анты-беларускага пагадненьня паміж Беларуссю і Расеяй. Гэтая дамова наўпрост прывязаная да вайны Крамля супраць Украіны. Яе выканаьне пагоршыць ужо зараз нестабільную сітуацыю ў рэгіёне.

 Упэўненая і рашучая рэакцыя Злучаных Штатаў патрэбная неадкладна, каб нейтралізаваць любую магчымасьць таго, што нікім некантраляваныя аўтарытарныя кіраўнікі Беларусі і Расіі заключылі пагадненьне, якое супярэчыць Канстытуцыі Беларусі і пагражае міжнароднаму міру і бясьпецы.


26 верасьня 2015 года   

                                               Некалькі здымкаў з  МІТЫНГУ ПРАТЭСТУ   27.09.2015  

                          

==========================================================================================  

8 верасня  - Дзень вайсковай славы     

Штогод 8 верасня беларуская патрыятычная грамадскасць адзначае адно з ганаровых і вялікіх нацыянальных святаў - Дзень беларускай вайсковай славы.  Мінуў 501 год, як 8 верасня 1514 года паміж войскамі Вялікага Княства Літоўскага і Маскоўскім княствам адбылася адна з буйнейшых бітваў эўрапейскай гісторыі, якая стала трыюмфам беларускай зброі і адной з найвялікшых перамог у нашае ратнай гісторыі. 

Дзякуючы  вайсковаму таленту Вялікага  гетмана Канстанціна Астрожскага , а таксама мужнасці і гераічнасці нашых ваяроў 30-тысячнае  войска Беларуска-Літоўскай дзяржавы перамагло сілы, што пераўзыходзілі яго амаль у тры разы.

Перамога пад Воршай варта пачэснага месца ў нашай гісторыі перадусім таму, што ўратавала незалежнасць ВКЛ і на доўгі час спыніла экспансію мілітарызаванай маскоўскай дэспатыі. У выніку XVI стагоддзя стала залатым векам беларускай культуры.

   ===========================================================================

Сьвяточная імпрэза ў Нью-Ёрку

23 жніўня  у Беларускім цэнтры ў Нью-Ёрку на Атлантык-Авэню 401 адбылася ўрачыстая імпрэза, прысвечаная Дню аднаўлення дзяржаўнай незалежнасці Беларусі (25.08.1991).


  Пра падзеі таго часу распавёў Зянон Пазняк — непасрэдны іх удзельнік, лідар апазіцыі ў Вярхоўным Савеце.   



Са святам прысутных вітала госця з Канады — старшыня Рады БНР сп. Івонка Сурвіла.    

Сп. Галіна Пазьняк па мастацку пранікнёна задэкламавала патрыятычныя вершы Ларысы Геніюш.  


Намесьнік старшыні Рады БНР сп. Сяргей Навумчык прадставіў свае дзве новыя кнігі пра падзеі 1994 і 1995 гадоў ў Беларусі, калі аднаўлялася наша дзяржаўнасць і як пачыналася станаўленьне маладой краіны. 

 

  Сп. Кіпель прапанаваў увазе прысутных  сваю кнігу ўспамінаў «Жыць і дзеіць», што выйшла сёлета ў Менску. Сэнс кнігі і адлюстраванага ў ёй ягонага асабістага жыцця як раз і ёсць гэтая ідэя змагання за незалежнасць Бацькаўшчыны.

Рэдактар кнігі, журналіст Радыё Свабода сп. Сяргей Шупа , які таксама ўзяў слова і выказаў ўдзячнасьць сп. Кіпелю за ягоную працу і тое, што ўсё гэта цяпер занатавана для гісторыі.

Па завяршэньні імпрэзы, жадаючыя  сфатаграфаваліся для калектыўнагша здымка. 









100 гадоў Антону Шукелайцу

 19 ліпеня  2015 г. папоўніўся лік беларускіх доўгажыхароў у замежжы iмём сп. Антона Шукелойца, шырока вядомага ў беларускім замежжы і на Бацькаўшчыне грамадзкага , палітычнага і культурнага дзеяча. 

Сп. Шукелойц належыць да паваеннай хвалі беларускай эміграцыі ў Амэрыку, якая дзейнічала найбольш плённа і менавіта дзякуючы ёй амэрыканцы сталі ведаць пра Беларусь.  Браў удзел амаль ва ўсіх накірунках грамадзкай працы сярод беларускай эміграцыі ў Амэрыцы.  Цягам 32 гадоў сп. Шукелойц узначальваў Беларуска-Амэрыканскае Задзіночаньне, якое аб'ядноўвае беларусаў цэлай Амэрыкі і ёсьць старэйшаю беларускай арганізацыяй у гэтай краіне, заснаванай у 1949 годзе.

Шаноўнымі гасьцямі юбіляра былі ягоныя паплечнікі са старэйшага пакаленьня - знакамітыя беларускія дзеячы Вітаўт Кіпель і Янка Запруднік. 

Слаўны юбілей сп. Шукелойца ўрачыста адзначаўся беларускай грамадою ў Нью-Ёрку ў  грамадзкай залі пры Саборы Сьв. Кірылы Тураўскага на Атлянтык Авэню 401.

                                               

    Усе чакалі юбіляра і сустрэлі яго апладысмэнтамі.

     

 


  




 

Напачатку ў залі загучаў гімн "Не пагаснуць зоркі ў небе" у выкананьні хору "Унія". 

Юбіляра віталі, выказвалі падзякі, зычылі здароўя й доўгіх год  сп. Расьціслаў Гарошка - старшыня Парафіяльнай рады Сабору, сп.  Вітаўт Кіпель , сп. Янка Запруднік, сп. Зянон Пазьняк, сп. Ганна Сурмач.  сп. Ала Орса Рамана , сп. Юрка Азарка,  сп. Віталь Зайка, сп. Валянціна Якімовіч. 

                                               

     Госьць з Беларусі - Марыя Флар'яновіч з дачкою Ганнаю Галеба, якая жыве у Бостане  выступілі з прывітаньнем і перадалі па мастацку аформленае віншаваньне ад вядомага мастака Міколы Купавы.


 




З Беларусі пісьмова віншавалі сп. Шукелойца ад імя Згуртаваньня беларусаў сьвету "Бацькаўшчына".

Было зачытана цёплае, зьмястоўнае прывітаньне ад беларусаў Канады, якое даслалі старшыня Галоўнай управы Згуртаваньня беларусаў Канады Зьміцер Эльяшэвіч і старшыня Парафіяльнай рады Царквы сьв. Кірылы Тураўскага ў Таронта Надзеі Дробінай.

Паштовае віншаваньне даслала старшыня Гуртка БАЗА у Вашынгтоне Алеся Кіпель. На сьвяце згадвалася пра тое, што структура БАЗА ў Вашынгтоне была створаная менавіта па прапанове сп. Шукелойца.

З Каліфорніі даслалі прывітаньне з грашовым чэкам старэйшыя сябры БАЗА, якія належаць да хвалі паваеннай эміграцыі - Кацярына і Яраслаў Вініцкія.

З Нью Джэрзі юбіляра пісьмова прывіталі ад сямьі Стагановічаў, таксама ад Лёлі Касоўскай .

Прыемным завяршэньнем сьвята стаўся выступ Сяржука Сокалава-Воюша. Ён цёпла прывітаў сп. Шукелойца і выканаў некалькі песьняў, якія прыйшліся да спадобы не толькі юбіляру, але і цэлай залі, шмат хто з прысутных нават падпяваў барду , калі ён выконваў знакаміты "Аксамітны летні вечар...". Сяржук прысьвяціў сп. Антону свой новы верш пад выразнай назваю "Сто".   
























========================================================================================== 

КУПАЛЛЕ Ў ЧЫКАГА

12 ліпеня 2015

Чыкагскія беларусы правялі  сьвяткаваньне Купальля.  

     

Надвор’е было цудоўнае.  Шматлюдная  беларуская грамада  сабралася каб паскакаць праз купальскае вогнішча ды пашукаць чароўную Папараць-Кветку.   

Старшыня Гуртка БАЗА ў Чыкага сп. Жанна Чарняўская дзякуе арганізатарам сьвята : Машы Сухоцкай, Жанне Чарняўскай, Тане Зіміной, Сашу Бондару, Марыне Мікульскай, Вале Вішнеўскай, Chad Mace, Гену Каракіну, Сашы Струновай, Косцю Осіпаву, Юле Тучкоўскай, Насце Моталавай, Наталле Чухно, Сашу Полазаву (асаблівы дзякуй за вяікае цярпенне), Лене Афанасьевай, Дзіме Чарнашэю, Зіне Колас і Раману Чарапаху, Ірыне Шакун і Сяргею Мікулічу!

Асаблівую  ўдзячнасцьвыказвае шчырым гаспадарам і гаспадыням, якія рупліва гатавалі Купальскія стравы: Лене Афанасьевай, Жанне Чарняўскай, Наталле Чэрнік, Інне Астроўскай, Марыне Казак, Іры Лакціонавай і Дзіме Чарнашэю, Любе і Сяргею Сцененковым, Наталле Чухно, Тане Смальцар.

Выказваецца спадзяваньне , што і ў наступным годзе  сьвята адбудзецца на гэткім жа ўзроўні і ў сяброўскай цеплыні.   ____________________________________________________________________________________________________________________

Прэзентацыя ў Нью-Ёрку  

12 ліпеня 2015 г. ў Нью-Ёрку, у беларускім цэнтры на Атлантык Авэню 401 адбылася прэзентацыя кнігі сп. Юлі Андрусышын. Кніга выйшла ў сьвет пад назваю "Забыцьцю не адданае" і была надрукаваная ў Беларусі.

   Адметнасьцю прэзентацыі і сюрпрызам для ўсіх была прысутнасьць за сталом побач з аўтаркаю і яе гасьцей, што адмыслова прыехалі на сьвята. З Вільні разам з 15-гадовым сынам Янкам  прыляцела Алеся Луцкевіч, дачка Юркі Луцкевіча і ўнучка Антона Луцкевіча. Яна таксама ўзяла слова і на мілагучнай беларускай мове выказала свае пачуцьці і падзялілася ўспамінамі пра бацьку. Сястра сп. Юлі па бацьку Вольга Пішкова прыехала з расейскага Іжэўска, дзе цяпер жыве, бо некалі выйшла туды замуж. Яна  цяпер займаецца справаю ўшанаваньня памяці Песьлякаў, у Сібіры мясцовыя краязнаўцы знайшлі іх сядзібу і аднаўляюць яе. 

 Юля Андрусышын вядомая сярод беларукай эміграцыі ў Амэрыцы. як актыўная ўдзельніца беларускага грамадзкага жыцьця. Яна належыць да паваеннай хвалі эміграцыі, нарадзілася і дзіцячыя гады правяла ў Менску, 12-гадоваю дзяўчынкаю з сямьёю выехала на Захад улетку 1944 году. Жыла ў лягерах ДП у Нямеччыне, вучылася там ў Беларускай гімназіі імя Янкі Купалы. Потым разам з роднымі пераехала ў Амэрыку, асталяваліся ў Нью-Ёрку. Усё амэрыканскае жыцьцё сп. Юлі было зьвязана з Мангэттанам і тут яна жыве да сёньняшняга дня ў сваёй кватэры на 6 вуліцы, якую абжывалі разам з мужам-украінцам  Паўлом Андрусышыным і двума сынамі Юрчыкам і Данчыкам.

СпЮля ўзяла з сабою на прэзентацыю і дзесятак кнігякія хутка былі набытыя прысутнымі з аўтографам аўтаркі для кожнага асабіста.  

Аўтарка кнігі


У кніжцы  сп. Юля  распавядае  пра свой уласны лёс, пра тыя дзіцячыя  ўражаньні, што засталіся ў памяці пра даваенны Менск, пра ваенныя гады і акупацыю, пра тое, як выглядала  вайна  вачыма дзіцяці, пра той драматычны падзел, які прынесла вайна ў іхную сямью, што сталася расьцярушанаю па сьвеце і пра свой далейшы лёс.

У кнізе шмат цікавых і каштоўных для гісторыі фотаздымкаў з  сямейныях фотаальбомаў. 





У зале прысутнічала  значная колькасьць моладзіякая з асаблівай цікавасьцю слухалавыступы і адкрывала для сябе невядомыя старонкі 

нацыянальнай гісторыі.  

Сустрэча аўтаркі з чытачамі адбывалася ў цёплай сяброўскай атмасфэрыяшчэ доўгалюдзі не разыходзіліся і бавілі час у размовах і ўспамінах

Больш падрабязна чытайце ў чарговым нумары газэты Беларус, альбо на сайце   http://www.svaboda.org/content/article/27124538.html .